object oriented

Teletubbies İzmir’de yaşıyor demek. Hmm.

Tamam günlük, bugün iyi bir gün değildi fakat ya dün? Tüm günlerimiz dün olsaydı hiç ağlar mıydım? Ağlamazdım.

Ben bugün çok fena sırtımdan vuruldum, günlük. Öyle ki şimdiye kadar olan üzüntülerimi toplasam bu etmez. Tüm gün hiç bir şey yokmuş gibi davrandım ama direksiyona geçtikten sonra öyle çok ağladım ki akmış makyajımla girdiğim telefoncu da, eczane de bana mendil verdi. Ama o mendillerin önceden hazır bulunması gereyordu yanımda ve suçlu mendil vermemiş olan benzincilerdi. Neyse işte. Berbat bir gündü ve bitmek bilemeycekti. İşten bu saatte döndüm eve de ne olacak? Valiz hazırlayacağım ki muhteşem bir diğer kutsal şehrimize aylık ziyaretimizi eda edelm de sıkıntımız bine katlansın. Ha bir de bir head-hunter aradı. Ar-Ge dedi. Bir şeyler dedi bıdı bıdı. Benim canın cehenneme diyesim geldi bu işe ama demedim. Düşün, aslında içimden gelenden daha iyi biriyim.

Geçen haftanın cuması tüm haftayı unutturacak kadar kötüyken bu haftanın cuması hep hatırlanacak kadar güzel geçti, günlük. Demek ki dünyanın yine güzelliği üstünde.

Hiçbir zaman tam olarak hüküm süremeyiz.

My Church

Bologna etc.

Erken ölmek zorunda olan bizler sabit ve değişkene dair tanımlarımızda çoğu zaman büyük yanılgılar içindeyiz. Çocukken, sarhoşken ve aşıkken gerçeğin daha görünür olduğu bilgisini ihmal etmemeliyiz elbette.

Kudas Ayini Tehirde

Yaşamın aldatan sıcaklığına sarılıp kalmış en sıradan adamın anlayacağı dilden sözlerle, boyna asılmış beklenilen gibi olunduğuna / olunacağına dair yeminlere benzeyen ahmak künyelerle değil, içten - gerçekten yalın - gelen bir sözle varım. Her şeyi bir yana iter sadece bununla da varolunabildiğini sana anlatmaya çalışırım.

Alacağım her rolle, gireceğim her kılıkla, yazacağım her kurmacayla, çizeceğim her çizgiyle bunu yeniden söylüyorum. Ne kadar çoksa bunlar o kadar delili var sözümün.

Gerisi ayrıntı.

Fakat yaşamın aldatan kollarından düşmeye yaklaşmışlar, büyük hastalıklardan dönmüşler, çocuk yaşta haksızlıklara uğramışlardan başkaları pek anlayarak bakmazlar bu sözlerime.

“Oradayken göremediğimizi buradan görebiliriz” dedi.
Aslında hiç bir şey görmüyorduk.

Uğraştım.

Passive ve Ferzan. Siz günümü çok güzelleştirdiniz.

- Ardımızda bıraktığımız zaman daha geniştir.

Aganta. Burina. Burinata!

Bitmiş olanda mı, bitmeyen bir konuşmada mı daha özgür duyuyoruz?